1. Porównanie fotografii cyfrowej z analogową :
Aparat cyfrowy
- Możliwość podglądnięcia zdjęć bezpośrednio po zrobieniu oraz wykasowania tych „nieudanych”
- Możliwość wywołania tylko wybranych zdjęć
- Możliwość
przechowywania zdjęć w formacie cyfrowym (nie koniecznie trzeba je
wywoływać - niższe koszty) ale trzeba też pamiętać, że uszkodzenie
dysku, czy płyty CD/DVD, na których przechowujemy zdjęcia, może nas
pozbawić wszystkich tam zapisanych. Warto część najlepszych,
najcenniejszych zdjęć wywołać i posiadać także w postaci tzw. odbitki.
- Zdjęcie posiada szczegółowo określoną rozdzielczość wyrażoną w pikselach.
- Rozdzielczość
w najlepszych aparatach cyfrowych jest już porównywalna do
rozdzielczości zdjęć na negatywach z aparatów tradycyjnych.
- Łatwość obróbki cyfrowej zdjęć
- Możliwość nagrania filmu
- Mniejsze
zapotrzebowanie na światło matrycy aparatu cyfrowego, niż negatywu, a
co za tym idzie większa łatwość zrobienia dobrych zdjęć w słabszych
warunkach oświetleniowych, kiedy to aparat tradycyjny już sobie powoli
nie radzi lub wymaga stosowania statywu i dłuższego czasu naświetlania.
- Robiąc
zdjęcie w trybie automatycznym, w przypadku cyfrówki o niższej jakości
matrycy, efekt ostateczny może okazać się przekłamany w stosunku do
rzeczywistej kolorystyki, zwłaszcza przy słabym oświetleniu (np.
ciemniejsze pomieszczenie).
Aparat analogowy
- Możliwość wykonania określonej, niedużej ilości zdjęć na jednym negatywie
- Brak bezpośredniego wglądu do zdjęć
- Brak możliwości / duża trudność wyboru zdjęć wywoływanych
- Rozdzielczość jest cechą materiału światłoczułego, np. negatywu
- Brak konieczności umiejętności posługiwania się komputerem
- Niższa cena aparatu w porównaniu do „cyfrówki”
- Aparaty analogowe posiadają większą rozpiętość tonalną niż aparaty cyfrowe, zdjęcie trafniej oddaje barwy
- W
przypadku fotografii analogowej, dzięki właściwościom negatywu, zdjęcie
może oddać najmniejszy nawet detal, nie zmieniając naturalnej
kolorystyki, wychwytuje występujące światłocienie, tworząc często
oryginalne efekty.
2. Budowa aparatu cyfrowego
3. Typy aparatów cyfrowych
a) Lustrzanki cyfrowe (ang. DSLR, Digital Single Lens Reflex), których konstrukcja oparta jest na klasycznej lustrzance jednoobiektywowej gdzie błonę światłoczułą zastąpiła duża matryca, o rozmiarach porównywalnych z pojedynczą klatką filmu małoobrazkowego 24 × 36 mm. W optycznym wizjerze widoczny jest obraz rzutowany na matówkę bezpośrednio z obiektywu aparatu poprzez uchylne lustro zasłaniające migawkę i matrycę. W momencie robienia zdjęcia lustro się unosi a światło kierowane jest na matrycę. Istotną zaletą lustrzanek jest możliwość wymiany obiektywów.
b) Zmiennoobiektywowe aparaty kompaktowe - aparaty wielkością przypominające zwykłe aparaty kompaktowe jednak posiadające matrycę o rozmiarze podobnym jak w lustrzankach.
c) Aparaty typu bridge camera (potocznie hybrydy lub DSLR-like) - szeroka grupa aparatów, których wspólną cechą jest brak optycznego układu celowniczego występującego w lustrzankach oraz brak cech konstrukcyjnych i użytkowych pozwalających jednoznacznie zaliczyć je do kompaktów. Z reguły oferują możliwość ręcznego ustawienia wielu parametrów, pod względem rozwiązań ergonomicznych zbliżone bywają do lustrzanek. Oprócz ekranu podglądu LCD przeważnie wyposażone są w wizjer elektroniczny (EVF) zapewniający podgląd obrazu wprost z matrycy. Typowe było także wyposażenie w niewymienne obiektywy zmiennoogniskowe, niekiedy o dużej transfokacji (superzoom), jednak od 2008 roku pojawiają się na rynku aparaty tej grupy zapewniające możliwość wymiany obiektywów.
d) Aparaty kompaktowe - forma rozwojowa analogowych aparatów kompaktowych charakteryzująca się zwartą budową i niewielkimi rozmiarami oraz znacznym uproszczeniem i zautomatyzowaniem obsługi. Niewielkie rozmiary przetworników a co za tym idzie bardzo krótkie ogniskowe stosowanych obiektywów powodują, iż aparaty te charakteryzują sie dużą głębią ostrości, co z kolei powoduje, iż niekiedy nie stosuje się w nich układów ustawiania ostrości. Historycznie rzecz biorąc, to właśnie małe rozmiary przetworników i obiektywów pierwszych aparatów cyfrowych spowodowały, że wprowadzając je na rynek zdecydowano się zaadaptować do tego celu bardzo popularną w owym czasie formę tradycyjnych aparatów kompaktowych. W okresie rozwoju cyfrowe kompakty przybierały różne formy, od najbardziej zminiaturyzowanych aparatów kieszonkowych o grubości kilku do kilkunastu milimetrów, do rozbudowanych zarówno od strony możliwości regulacji dostępnych dla użytkownika jak i wielkości matryc i obiektywów, stawiając je tym samym blisko granicy zaliczania ich do aparatów typu bridge camera.
e) Cyfrowe aparaty fotograficzne bywają wbudowane w inne urządzenia, zwykle telefony komórkowe (również laptopy). Mimo że ich rozdzielczości sięgają nawet 12 Mpix, to jakość matryc (szumy), a przede wszystkim układów optycznych zazwyczaj mocno ustępuje urządzeniom dedykowanym do fotografii.
